โรคโมลลัสคัม คอนแทจิโอซัม
โรคโมลลัสคัม คอนเทกซิโอซัม (Molluscum contagiosum) เป็นโรคติดเชื้อผิวหนังที่พบได้บ่อยและโดยทั่วไปไม่อันตราย ซึ่งก่อให้เกิดก้อนเล็กๆ สีมุกบนผิวหนัง แม้ไม่ใช่โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) แต่โรคนี้แพร่กระจายผ่านการสัมผัสผิวหนังต่อผิวหนัง ไม่ว่าจะเป็นการสัมผัสทางเพศหรือรูปแบบอื่นๆ โรคนี้พบได้บ่อยในเด็ก แต่สามารถเกิดกับใครก็ได้ และอาจปรากฏขึ้นได้ทุกส่วนของร่างกาย รวมถึงใบหน้า คอ แขน ขา ท้อง และอวัยวะเพศ โดยไม่ค่อยปรากฏขึ้นที่ฝ่ามือหรือฝ่าเท้า ก้อนเหล่านี้อาจปรากฏขึ้นเป็นก้อนเดี่ยวหรือเป็นกลุ่ม และถึงแม้โรคโมลลัสคัม คอนเทจิโอซัมมักจะหายเองได้ แต่การรักษาสามารถช่วยลดระยะเวลาการเป็นโรคและลดโอกาสการแพร่เชื้อได้
อาการและอาการแสดง
อาการมักจะปรากฏขึ้นภายในระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ถึงหกเดือนหลังจากสัมผัสเชื้อ โดยส่วนใหญ่จะปรากฏขึ้นภายในสองถึงสามเดือน ผู้ป่วยส่วนใหญ่จะหายได้โดยไม่ต้องรับการรักษา แต่มีจำนวนน้อยที่อาจเกิดภาวะแทรกซ้อน เช่น โรคผิวหนังอักเสบจากเชื้อแบคทีเรีย (การติดเชื้อผิวหนังทุติยภูมิจากการเกาแผล) หรือโรคเยื่อบุตาอักเสบ (หากแผลปรากฏขึ้นบนเปลือกตา)
แผล MC มักมีขนาดกว้าง 1 ถึง 5 มม. และปรากฏขึ้นที่ต้นขา อวัยวะเพศ หรือท้อง หากผู้ติดเชื้อ HIV หรือมีภาวะภูมิคุ้มกันบกพร่องอื่น ๆ แผลเหล่านี้อาจปรากฏขึ้นอย่างแพร่หลายและดูผิดปกติ แผล MC มักมีลักษณะดังนี้:
- ไม่เจ็บเลย แต่บางครั้งอาจรู้สึกคันเล็กน้อย,
- ดูเหมือนสิวที่มีผิวมันคล้ายขี้ผึ้ง มักมีรอยบุ๋มอยู่ตรงกลาง,
- อาจปรากฏเป็นก้อนเดียวหรือเป็นกลุ่ม; และ
- เมื่อถูกบีบอาจปล่อยสารที่มีกลิ่นชีสและแพร่กระจายได้ง่าย
MC อาจถูกเข้าใจผิดว่าเป็นหูดอวัยวะเพศ (HPV) หรือสิวธรรมดาที่เกี่ยวข้องกับโรคอักเสบของรูขุมขน เพื่อจำกัดหรือเปรียบเทียบอาการ โปรดอ่านข้อมูลของเราเกี่ยวกับHPVและโรคอักเสบของรูขุมขน
MC มีลักษณะอย่างไร?
โรค MC แพร่กระจายอย่างไร?
MC แพร่กระจายผ่านการสัมผัสผิวต่อผิวกับบริเวณที่ติดเชื้อ และยังคงมีเชื้ออยู่ตราบใดที่ก้อนตุ่มยังคงปรากฏอยู่ ซึ่งอาจนานถึงหลายเดือน การเกาอาจทำให้เชื้อแพร่กระจายไปยังส่วนอื่นของร่างกาย โดยเฉพาะบริเวณที่ผิวมีแผลเปิด ในบางกรณีที่พบได้น้อยกว่า เชื้ออาจแพร่กระจายผ่านน้ำในอ่างอาบน้ำหรือสระว่ายน้ำที่ใช้ร่วมกัน หรือผ่านสิ่งของต่าง ๆ เช่น ของเล่นทางเพศ ผ้าขนหนู เสื้อผ้า หรือเครื่องนอน ที่เคยสัมผัสกับไวรัส
การตรวจหา MC
MC ได้รับการวินิจฉัยโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ โดยพิจารณาจากลักษณะของรอยโรคบนผิวหนัง หากคุณสังเกตเห็นรอยโรคบนผิวหนังที่ผิดปกติ การไปตรวจเพื่อรับการวินิจฉัยที่ถูกต้องจะช่วยให้คุณได้รับการรักษาที่เหมาะสม ผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพของคุณอาจแนะนำให้ทำการตรวจเพื่อคัดกรองโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ (STI) อื่น ๆ ไปพร้อมกัน เนื่องจาก MC อาจมีลักษณะคล้ายกับโรคอื่น ๆ คุณสามารถดูรายชื่อคลินิกสุขภาพทางเพศที่เป็นมิตรกับผู้ทำงานในอุตสาหกรรมบริการทางเพศได้ที่นี่
ถ้าผมเป็น MC แล้วจะเกิดอะไรขึ้น?
หากปล่อยไว้ตามธรรมชาติ โรค MC มักจะหายเองได้ แต่กระบวนการนี้อาจใช้เวลาถึงสองปี โดยระหว่างนั้นอาการจะปรากฏและหายไปเป็นระยะ ผู้ที่มีระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแออาจใช้เวลานานกว่าในการฟื้นตัว เช่นเดียวกับการติดเชื้ออื่นๆ เมื่อหายแล้ว ก็ยังมีโอกาสติดเชื้อซ้ำได้
มีตัวเลือกการรักษาใดบ้าง?
การรักษา MC ไม่สามารถรักษาไวรัสที่เป็นสาเหตุได้ แต่สามารถช่วยเร่งให้ก้อนที่มองเห็นได้หายไปเร็วขึ้น
วิธีการรักษาทางกายภาพรวมถึงการใช้ไนโตรเจนเหลวเพื่อแช่แข็งรอยโรค (การรักษาด้วยความเย็น) อย่างไรก็ตาม วิธีนี้ถือเป็นการรักษาเพื่อความสวยงามมากกว่าการรักษาให้หายขาด เนื่องจากไวรัสยังคงอยู่ในผิวหนังจนกว่าระบบภูมิคุ้มกันจะกำจัดมันออกไปตามธรรมชาติ ส่วนวิธีการรักษาทางกายภาพแบบทำลายอื่น ๆ ได้แก่ การเจาะรอยโรคแต่ละแห่งและนำส่วนแกนสีขาวมุกออก ตามด้วยการทายาฆ่าเชื้อ ซึ่งวิธีนี้ไม่ค่อยได้รับความนิยมมากนัก เนื่องจากความเจ็บปวดและอาจทิ้งรอยแผลเป็นไว้
วิธีการรักษาแบบใช้ภายนอกได้แก่ ยาทาหรือครีม เช่น โพโดฟิลโลท็อกซิน (Podophyllotoxin) หรือ อิมิกิโมด (Imiquimod) ตามคำแนะนำของแพทย์หรือผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพ
หากคุณเป็นผู้ติดเชื้อเอชไอวี หรือมีภาวะอื่นที่ทำให้ระบบภูมิคุ้มกันอ่อนแอ คุณอาจจำเป็นต้องไปพบแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ
ค่าใช้จ่ายในการรักษาเป็นเท่าไร?
- ค่าใช้จ่ายในการรักษาจะขึ้นอยู่กับประเภทการรักษาที่คุณเลือก
- การรักษาด้วยอุณหภูมิต่ำ (Cryotherapy) มักถูกพิจารณาว่าเป็นทางเลือกเสริม และด้วยเหตุนี้จึงถือเป็นค่าใช้จ่ายที่ผู้ป่วยต้องจ่ายเอง โดยทั่วไป คุณจะต้องจ่ายค่าปรึกษาครั้งแรกก่อน และค่าใช้จ่ายต่อครั้งจะอยู่ที่ประมาณ $100 ถึง $250 ขึ้นอยู่กับพื้นที่ผิวที่รักษา คุณอาจจำเป็นต้องรับการรักษาหลายครั้ง ขึ้นอยู่กับสภาพของคุณ
- ราคาของสีและครีมที่มีส่วนผสมของยาอาจอยู่ที่ 10 ถึง 90 ดอลลาร์ ขึ้นอยู่กับแบรนด์และสูตร
- คลินิกสุขภาพทางเพศที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลมักให้บริการฟรี 100% และรักษาความลับอย่างเคร่งครัดสำหรับทุกคน รวมถึงนักท่องเที่ยวและนักศึกษาต่างชาติ ไม่ว่าจะมีสิทธิ์ในระบบ Medicare หรือไม่
- หากคุณไปพบแพทย์ทั่วไป คุณอาจต้องจ่ายค่าบริการ หรือได้รับการชำระค่ารักษาแบบรวม
- ผู้ถือบัตร Medicare สามารถใช้บริการตรวจโรคออนไลน์รุ่นใหม่บางแห่งได้ฟรี เช่นSISTR,Stigma Health,Clinic365และSTI Doctor.
- หากคุณไม่ได้รับสิทธิ์จาก Medicare คุณสามารถใช้บริการตรวจสุขภาพออนไลน์ได้โดยจ่ายค่าบริการ ซึ่งอาจเป็นประโยชน์หากคุณอาศัยอยู่ในพื้นที่ชนบท
การมี MC จะส่งผลต่อความสามารถในการทำงานของฉันหรือไม่?
MC สามารถแพร่กระจายระหว่างคุณและลูกค้าผ่านการสัมผัสผิวต่อผิว ดังนั้น หากคุณสังเกตเห็นรอยแผลบนตัวคุณหรือลูกค้า การใช้สิ่งกีดขวางหรือเสนอบริการทางเลือกสามารถลดความเสี่ยงการแพร่เชื้อได้จนกว่าอาการจะดีขึ้น เนื่องจากก้อนเหล่านี้อาจใช้เวลานานกว่าจะหายไปเอง การรับการรักษาจึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมกว่าหากคุณต้องการทำงานต่อไป หากคุณได้รับการวินิจฉัย ให้แจ้งให้คู่ที่มีเพศสัมพันธ์แบบคู่ล่าสุดทราบ เพราะพวกเขาอาจต้องการตรวจสอบตัวเองหรือจำเป็นต้องรับการรักษาด้วย คู่รักทางเพศที่ไม่มีก้อนนูนที่มองเห็นได้ ไม่จำเป็นต้องรับการรักษา
ทำอย่างไรเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของ MC?
MC แพร่กระจายผ่านการสัมผัสผิวต่อผิว ซึ่งมักเป็นส่วนสำคัญของงานของเรา อย่างไรก็ตาม มีวิธีต่าง ๆ ที่สามารถลดความเสี่ยงการแพร่เชื้อได้
กลยุทธ์การมีเพศสัมพันธ์ที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น
การใช้สิ่งกีดขวางป้องกัน เช่น ถุงยางอนามัย ถุงมือ และแผ่นกันน้ำ ระหว่างการให้บริการจะช่วยลดความเสี่ยงในการแพร่เชื้อได้ หากลูกค้ามีแผลที่มองเห็นได้ คุณมีสิทธิ์ที่จะปฏิเสธการให้บริการ หรือเสนอทางเลือกอื่นที่หลีกเลี่ยงบริเวณที่ได้รับผลกระทบ โปรดดูทรัพยากร ‘เมื่อเกิดปัญหา’ ของเราเพื่อรับคำแนะนำเกี่ยวกับวิธีจัดการสถานการณ์นี้ในที่ทำงาน